غریب خانه در متکازین (قفخانه Ghafkhaaneh)

مدتی بود که وقتی پای صحبت پدر و مادر عزیزم می‌نشستم، آنها در بین خاطرات، از اتاقی در کنار مسجد سخن می‌گفتند که محلی برای اتراق چند روزه مسافرینی بود که غریبه بودند و جایی را در روستا برای اقامت نداشتند. با مطالعه مختصری که در روستاهای نقاط مختلف ایران داشتم، دریافتم که نام این اتاق در واقع « غریب خانه» بوده و بعدها به مرور زمان به قهوه خانه یا قفخانه تغییر نام یافت. از دلایل مهم رسیدن به این موضوع این بود که فضای این اتاق از لحاظ شرعی جزو فضای مسجد نبوده و خارج از مسجد ساخته شده بود و فقط برای اسکان مسافران و غریبه ها تدارک دیده شده بود. همچنین در زمان قدیم مسافران زیادی که به متکازین می آمدند در این غریبخانه چند روزی مستقر می شدند. نقل است یکی از مسافرین که از اهالی دامغان بود بهمراه همسر باردارش در این غریبخانه اتراق کرد. زمان وضع حمل همسرش فرا رسید و در همان غریبخانه وضع حمل نمود و این موضوع باعث اعتراض اهالی روستا شد. آن فرد دامغانی که فشار مردم روستا را دید به مردم گفت: همسرم را برای وضع حمل به حمام روستای بیشه بنه بردم و در آنجا وضع حمل نمود.

نقل دیگری است که یکی از یاغیان بنام «اکبر آبدار» که در درگیری با افراد محسن خان با گلوله ای مضروب شده بود پس از چند روز فوت شد و در همین غریبخانه دفن شد. این مورد آخر را بتفصیل در زمان دیگری شرح خواهم داد.

این اتاق در جنوب شرقی مسجد قدیم واقع شده بود و پس از تخریب ساختمان اولیه مسجد و تاسیس ساختمان قبلی، غریبخانه به بنای مسجد اضافه شد و در حال حاضر نیز گوشه جنوب شرقی مسجد، همان غریب خانه سابق است.

جالب اینجاست که در حدود نیم قرن پیش در روستا مکانی برای اسکان افراد غریبه اختصاص داده شد ولی در حال حاضر اگر گردشگری وارد روستا شود جایی را برای اسکان نخواهد یافت و وادار به ترک روستا می شود و این موضوع جای بسی تأمل است.

با توجه به اینکه نام روستای متکازین در لیست اماکن گردشگری مازندران قرار دارد، چه خوب است مکانی در روستا برای اسکان گردشگران در نظر گرفته شود و این امر، همت شورای محل و همکاری هم محله ای های عزیز را می طلبد.