تصویری که در زیر می‌بینید، ‌یادآور خاطرات متضادی است. خاطرات ترسناکی از جنس جنّ و آل و خاطرات شیرینی از جنس شیطنت‌های بچه گانه.

پریدن در خزانه به گونه‌ای که داد همه افراد حاضر در حمام دربیاید، باز گذاشتن در ورودی حمام، ریختن آب سرد روی دیگران، آواز خواندن،‌بازگذاشتن شیر آب گرم و ... که حتی منجر به اعلام نام خاطیان در مسجد می‌شد.

به گفته حضرت حجت الاسلام والمسلمین تاجی، امام جمعه چناران، بنیانگذار اصلی حمام درسال 1342مرحوم حضرت آیت الله نصیری (ره) بود. شاید یکی از کارهای با ارزش این عالم بزرگ احداث حمام در روستاهای منطقه هزارجریب بود. در سال ۱۳۶۹ این حمام توسط جهاد سازندگی و مرحوم حاج سید عباس حسینی،‌ معمار شهیر منطقه با اجرای استاد هاشم که اهل شلر می باشد، بازسازی و از خزانه ای به دوش تبدیل شد.

درباره تعطیلی حمام در روز چهارشنبه مطالب و داستان‌های زیادی گفته می‌شود. ولی اثبات این داستان‌ها کار ساده‌ای نیست.

البته یکی از رسم‌های بسیار جالب و ارزشمند، کیسه کشیدن بدن افراد تازه وارد توسط افراد حاضر در حمام است که علیرغم تعارفات معمول این امر توسط یکی از حاضران صورت می‌گیرد. فرقی نمی‌کند که چه کسی باشد، کشاورز یا روحانی، چوپان یا مهندس؛ این رسم نیکو بالاخره توسط افراد حاضر در حمام انجام می‌گیرد.

نگهداری حمام روستا

با توجه به ییلاقی بودن متکازین، در فصل تابستان مردم زیادی به متکازین مراجعت می‌کنند. در واقع در فصل تابستان، بومی‌های ساکن روستا،‌متکازینی‌های مقیم خارج از متکازین و مهمان‌ها در روستا حضور دارند. بالطبع برای استفاده از حمام روستا باید چاره‌ای اندیشید. در تابستان 1390 طبق تصمیمی که توسط بزرگان و شورای روستا اتخاذ شد، مقرر شد هر خانواده ساکن در روستا،‌3 روز اداره حمام را برعهده گیرد. متکازینی‌های خارج از روستا و یا به عبارتی «کوچگرها» می‌بایست برای هربار استفاده از حمام 10000 ریال و مهمان‌ها نیز 20000 پرداخت نمایند.